Sanatçı Ufuk Kobaş'ın eserleri, Hollanda'nın görsel geleneğiyle harmanlanmış Doğu ve Batı kültürlerinin izlerini taşıyor. Kobaş, yıllarca denediği Rembrandtvari resim yapma çabasından vazgeçerek kendi özgün üslubunu bulduğunu belirtti.
Johanner Vermeer'in şehri Delft'te yaşayan Kobaş, sanat kariyerine 2000'li yılların başında NOS yayın kurumu için yaptığı söyleşilerle başladı. Kariyerinin önemli bir bölümünü Abu Dabi, Katar ve Dubai'de geçiren sanatçı, bu bölgelerdeki sergiler ve atölye çalışmalarıyla Doğu ve Batı sanatını sentezledi.
Kobaş'ın resimlerinde kadın yüzleri, atlar, balıklar ve mitolojik figürler öne çıkıyor. Bu imgelerin kendisi için estetik tercihlerden öte, birer görsel sözlük niteliği taşıdığını ifade eden sanatçı, kadın iç dünyayı, at hareketi ve gücü, balık ise dönüşüm ve bilinçaltını temsil ettiğini söyledi.
Geçmişte animasyon ve storyboard üretimiyle ilgilenen Kobaş'ın eserlerinde güçlü bir çizgi disiplini ve anlatısal bir kompozisyon anlayışı dikkat çekiyor. Son dönem çalışmalarında belirgin bir sadeleşme gözlemlenirken, figüratif üslubunu koruyarak biçimleri daha stilize hale getirdiğini belirtti. Kobaş, modern teknolojinin sunduğu olanaklardan yararlanmayı sevdiğini ve yeni denemelerin kendisine keyif verdiğini sözlerine ekledi.
Kobaş, Rembrandt'ın etkisiyle benzer bir tarzda resim yapma çabalarından vazgeçtiğini belirterek, bu kararın kendi sanatsal kimliğini bulmasında önemli bir rol oynadığını ifade etti. Dijital kolajı vazgeçilmez bir teknik olarak tanımlayan sanatçı, kumaş desenleri, çiçekler ve boyası dökülmüş duvarlar gibi çeşitli kaynaklardan topladığı fotoğraflar ve videolarla özgün eserler ortaya koyduğunu anlattı.
Ufuk Kobaş'ın sanat anlayışı, mitolojik ve sembolik öğeleri çağdaş sanatın yalınlaşma eğilimleriyle birleştiriyor. Figür ile yüzey, hikaye ile estetik arasındaki denge, onun sanatını bireysel bir ifadeden öte, kültürlerarası geçişlerin ve tarihsel geleneğin kesiştiği bir durak haline getiriyor.
