İngiltere'nin, işgal altındaki Batı Şeria'dan yapılan ithalatı yasaklama kararı, Britanya'nın Orta Doğu'daki duruşunda önemli bir değişikliğe işaret ediyor. Dışişleri Bakanı Ed Miliband ve Başbakan Andy Burnham'ın Avam Kamarası'nda yaptığı açıklama, yaklaşık bir yıl önce Filistin devletinin resmi olarak tanınmasının ardından geldi. Açıklamada, İsrail'inConduct'una yönelik sert ifadeler kullanıldı.
Yetkililer, bu son adımın, 12 ay önceki kararın mantıksal bir uzantısı olduğunu belirtiyor. Aynı zamanda, Burnham'ın selefi Sir Keir Starmer'ın istekliliğinin ötesine geçme arzusunun bir ifadesi olarak görülüyor. Miliband, bu kararın nihayetinde iki devletli bir çözüme ulaşma mantığını yeniden teyit ettiğini düşünüyor: İsrail ile birlikte yaşayabilir bir Filistin devleti.
Dışişleri Bakanı, İngiltere'nin bir etki gücü olduğunu ve harekete geçebileceğini tutkuyla savundu. Miliband, Jewish News'a verdiği röportajda, "Yaşananlar karşısında pasif bir strateji izlemek bir strateji değildir" dedi. Ekibi, yaz boyunca yürütülen diplomatik çabaların ardından, Fransa ve Kanada dahil olmak üzere 11 ülkenin de aynı yaklaşımı benimsemesiyle uluslararası alanda geniş bir koordinasyon sağlandığını belirtiyor.
Bir kaynak, "Bu çabayı bir araya getirme konusunda bir kolaylaştırıcı ve koordinasyon rolü üstlendik, ancak başkalarını ikna etmek zorunda kalmadık. Zaten aynı görüşe sahiptiler, bu yüzden hep birlikte aynı anda duyurmaya karar verdik" dedi. Koordineli eylemin, önlemlerin etkisini artırması ve tek bir ülkenin İsrail veya Amerika'dan alacağı tepkiyi en aza indirmesi umuluyor. İngiliz yetkililer, İsrail'in olası bir tepkisinin, Kudüs'teki İngiliz konsolosluğunun kapatılması olacağını öngörmüşlerdi ve bu durum gerçekleşti. ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio'nun ilk tepkisinin oldukça ölçülü olduğu belirtildi.
İç siyasi bağlamda, İşçi Partisi ve genel olarak İngiliz solundan birçok kişi bu adımın atılmasını uzun süredir talep ediyordu. Yaklaşık 140 İşçi Partisi milletvekili, yaz başında bu talebi kamuoyuna duyurmuştu. Burnham, selefinin Orta Doğu politikasına yönelik eleştirilerini açıkça dile getirerek, Temmuz ayında şunları yazmıştı: "Gazze'ye yönelik muameleye İşçi Partisi'nin ilk tepkisi büyük bir üzüntüye neden oldu. Yanlış yaptık ve bunun için özür dilerim."
Son yıllarda İşçi Partisi, önemli bir Müslüman nüfusa sahip birçok toplulukta destek kaybetmişti. Bu nedenle, yeni bir İşçi Partisi başbakanının, sol ve ötesindeki seçmenleri partinin çatısı altında toplamak istemesi durumunda, bu diplomatik müdahale mantıklı görülüyor. Ancak Muhafazakar Parti lideri Kemi Badenoch'un Jewish Chronicle'daki yazısı, Burnham için hem siyasi hem de toplumsal başka bir zorluğun hatırlatıcısı oldu. Badenoch, "Bir kez daha, İngiliz Yahudileri kendi hükümetlerini, dünyanın tek Yahudi devletinin amansızca şeytanlaştırılmasının, buradaki antisemitizm ateşini körükleme riskini taşıdığı konusunda uyarıyor" dedi.
Baş Haham Sir Ephraim Mirvis de, bunun "Britanya Yahudileri için gerçekten karanlık bir gün" olduğunu belirtti. Geçen Ekim ayında, Manchester Büyükşehir Belediye Başkanı olarak Andy Burnham, şehirdeki Heaton Park İbrani Cemaati Sinagogu'na yapılan saldırının acı gerçekliği sırasında yerel figür olarak bulunmuştu. Miliband, Badenoch'un "şeytanlaştırma" olarak adlandırdığı endişeleri gidermek için, "İngiliz Yahudilerini İsrail hükümetinin eylemlerinden sorumlu tutmanın saf ve basit bir şekilde antisemitizm olduğunu" açıkça belirtti.
Ancak İşçi Partisi figürleri, son on yılda Jeremy Corbyn liderliğinde, İşçi Partisi'nin birçok İngiliz Yahudisi ile ilişkisinin son derece kötüleştiği noktaların olduğunu ve Starmer'ın liderliğinin ilk yıllarında bunu düzeltmeyi öncelik haline getirdiğini yakından biliyor. Diğer bir deyişle, partinin son yıllardaki birçok İngiliz Yahudisi ile ilişkisi bir süredir kırılgandı ve topluluktaki birçok kişi geçen yıl Manchester'daki saldırının ve ilkbaharda Londra'nın kuzeybatısındaki Yahudi toplumu ambulanslarına yapılan kundaklama saldırılarının ardından zaten savunmasız hissediyordu. Burnham, hükümetin duyurduğu değişen duruşı savunurken, uluslararası mevkidaşlarının birçoğuyla ilk kez görüşeceği haftalar öncesinde bu endişeleri yönetmek zorunda.
