Louisa Nicoll, eşi John'un ölümünden yaklaşık bir yıl önce, hastalığının ilerlediğini öğrenmişti. Çift, kalan zamanlarını çocukları James ve Amy ile anılar biriktirerek geçirdi. John, ölümünden önce evrak işlerini titizlikle düzenleyerek Louisa'ya teslim etti. Ancak tüm hazırlıklara rağmen, Louisa eşinin ölümünden sonra bile ona hitaben gelen postalarla karşılaştı. Enerji sağlayıcılarından gelen bir mektupta, "Aramızdan ayrıldığınız için üzgünüz. Kalmanız için yapabileceğimiz bir şey var mı?" ifadeleri yer alıyordu.
Louisa, bu deneyimlerin kendisini "tamamen bitkin, bunalmış, sinirlenmiş ve öfkeli" hissettirdiğini BBC'nin Morning Live programında anlattı. Eşinin ölümünden sonra şirketlerin idari süreçleri nasıl ele aldığına dair değişiklikler için kampanya yürüten Louisa, ölümden önce bu konularda konuşmanın ailelerin başa çıkmasına yardımcı olabileceği konusunda tavsiyelerde bulunuyor.
John, 50 yaşında ve polis gözetim eğitmeni olarak çalışırken kanser teşhisi konmuştu. Louisa ise palyatif bakım hemşireliği alanında kariyer yapmış ve bir hospice'te servis yöneticisi olarak görev yapıyordu. John, tam dokuz büyük ameliyat ve dört kemoterapi seansı geçirdi, bu süreçlerin tamamında tam zamanlı çalışmaya devam etti. Louisa, eşinin destekleyici polis meslektaşlarıyla çalışmayı sevdiğini ve her gün aile hayatını, arkadaşlarıyla vakit geçirmeyi çok değerli bulduğunu belirtti.
Daha fazla cerrahi müdahale seçeneği kalmadığında, palyatif kemoterapi teklif edildi. Yapılan birçok görüşmenin ardından John, son ayları bir hasta olarak geçirmek yerine, bir eş, baba ve arkadaş olarak anılar biriktirmeye odaklanmaya karar verdi. Amy'nin 18. yaş gününde güzel bir konuşma yaptığını, İskoçya'daki ailelerini ziyaret ettiklerini ve Yunanistan'a bir aile tatili planladıklarını ancak Covid-19 salgını nedeniyle evde bir Yunan gecesi düzenlediklerini anlattı. Çift, Louisa'nın 50. yaş günü ve 25. evlilik yıldönümlerini birlikte kutladı.
Bu süreçte John, ev idaresinin devriyle ilgili bir plan hazırlamakla meşguldü. Louisa'ya "Bilmen Gerekenler" başlığı altında her ev hesabını, sigorta yenileme ve araç muayene tarihlerini içeren detaylı bir belge hazırlamıştı. Enerji sağlayıcısına, terminal teşhisi nedeniyle Louisa'nın hesap sahibi olmasını istediğine dair bir e-posta göndermişti. Ancak Louisa, ek bir isim olarak eklendi ve hesabı kapatıp yeniden açmak zorunda kaldı. John'un ölümüne hazır olduğunu düşünen Louisa, gerçekliğin hayal edebileceğinden çok daha zor olduğunu ifade etti.
James ve Amy'nin cep telefonu sözleşmeleri de John'un üzerindeydi. Ölüm belgesini mağazaya götürmeleri istendi ancak yine de "Merhaba John" şeklinde mesajlar almaya devam ettiler. Louisa, şirketlerin cenaze hizmetlerini daha hassas bir şekilde yürütmesi gerektiğini ve standart bir uygulama olması gerektiğini vurguladı. Sarah Middlemiss, uç-hayat yardım kuruluşu Marie Curie'nin politika kampanyaları yöneticisi, yas tutarken idari görevlerin özellikle zor olabileceğini belirtti. Her şirketin farklı prosedürlere sahip olmasının bunaltıcı olabileceğini ekledi.
Louisa, ölümden önce konuşmayı teşvik etmek için etkinliklerde konuşmalar yapıyor. Hayattaki her büyük olay için plan yapıldığını ancak çoğu insanın hayatın sonunu şansa bıraktığını söyledi. Ailelerin, bir ambulansın arkasında veya acil serviste acı içinde istekleri tahmin etmeye çalıştığını belirtti. Kendisinin ve John'un ihtiyaç duymadan çok önce bu "zor ama önemli konuşmaları" yaptıklarını ifade etti.
John, 26. evlilik yıldönümlerinden sadece bir gün sonra, Ağustos 2020'de evinde huzur içinde hayatını kaybetti. Ölümünden önce Louisa'ya, "Hikayemizi anlatacağını ve ölmekle yüzleşirken iyi yaşamanın mümkün olduğunu göstereceğini düşünüyorum" demişti. Louisa, şu anda tam olarak bunu yapmaya çalıştığını belirtti.
